Rama Tours

Volg ons op:

Meta Veerman | Reisspecialist
Auteur
Meta Veerman
Stel een vraag
Meta VEERMAN

Meta Veerman

Mijn persoonlijke verhaal

Met ‘de Zuiderkruis’ vertrok ik als baby met mijn ouders, grootouders en mijn tante Corine vanuit Jakarta naar Holland. Weg uit het vaderland en op weg naar een nieuwe toekomst. Als kind hoorde ik veel verhalen over hoe het vroeger was in Nederlands-Indie en later heb ik er veel over gelezen. Mijn favoriete schrijvers zijn Louis Couperus, Madelon Szekely-Lulofs en Hella Haasse. Ik heb nooit van te voren kunnen bedenken dat ik ooit mijn geboorteland zo zou promoten als ik nu de laatste jaren doe.

Mijn loopbaan begon met een studie Scheikunde aan de Vrije universiteit in Amsterdam. Direct na mijn afstuderen heeft professor Timmerman me uitgezonden naar de faculteit Farmasi van de universiteit Gadjah Mada in Yogyakarta. Een unieke ervaring! Het was een groot plezier om met lieve Indonesische studenten samen te werken, van het land te mogen genieten en de kleine gewoontes te ontdekken. Daar werd ik me bewust dat ik tussen drie werelden leefde: het Indisch zijn, de Indonesische en Hollandse cultuur. De liefde voor Indonesië en het reizen in Zuidoost-Azie is in Yogyakarta begonnen.

Na wat omzwervingen binnen de farmaceutische wereld ben ik uiteindelijk in het toerisme terecht gekomen. Alle reiservaringen kwamen daarbij goed van pas. Het is heerlijk om dagelijks mooie reizen samen te stellen, accommodaties te controleren en steeds nieuwe plekjes te ontdekken. Er wordt me soms gevraagd of ik het niet jammer vind dat ik het wereldje van de medicijnen en de wetenschap adieu heb gezegd. Integendeel! Ik beschouw deze ommezwaai als een dankbaar geschenk dat op mijn pad kwam. Ik kan alleen maar zeggen dat vakantie in het verre oosten het beste medicijn is voor iedereen.

Mijn favoriete foto’s

Bovenstaande foto’s zijn gemaakt in India, Vietnam, Bandaneira (de Molukken) en bij de Asmats op Papua

Mijn favoriete hotel is The Float house

rondreis thailand kanchanaburi the float house river kwai 2

Mijn favoriete hotel is the Float house in Thailand aan de Kwai Noi rivier bij Kanchanaburi in Thailand. Als tour operator heb ik veel hotels mogen uitproberen, van zeer eenvoudig in de jungle tot overdreven luxe. Soms kregen we een bungalow met pool aangeboden, soms een kamer die zelfs groter is dan je eigen woonkamer en soms met een adembenemend uitzicht over de stad. Toch is het verblijf in The Float house mijn favoriet. We zijn er afgelopen voorjaar geweest en meteen bij aankomst voelde ik me er helemaal thuis. Het hotel heeft niet eens een zwembad, verre van dat, maar het is de hele entourage: midden in de natuur, de rust, de set up van een paar drijvende bungalows. En dan niet te vergeten de heerlijke kamers: smaakvol Aziatisch ingericht met een hemelbed en een zonneterras aan de rivier. Het zal waarschijnlijk ook met de omgeving te maken hebben en vooral als je eerst de Hellfire pass hebt gezien waar duizenden soldaten keihard moesten werken aan de Birma spoorlijn en slechts een kommetje rijst kregen na uren arbeid in de brandende zon of in tropische regenbuien tijdens de tweede wereldoorlog. Dan besef je pas hoe luxe we het nu hebben en in vrijheid mogen leven. Dan is een zwembad niet meer van belang en vermaak je ook heel goed in een zwemvest en zwemband in de snelstromende rivier. Zo’n heiige ochtend aan een rustige rivier, waar het voor Thaise begrippen zelfs fris is, en de mist langzaam over de rivier trekt, blijft voor altijd mijn mooie herinnering aan the Float house.

Mijn favoriete hoogtepunt zijn de Aziatische tempels

“Als je een tempel in Azië hebt gezien, dan heb je ze allemaal gezien!”, is wat we vaak van klanten horen. Dat dacht ik ook voordat ik voor het eerst naar het tempelcomplex van Angkor Wat in Cambodja ging. Waarom 2 dagen daar verblijven, een dag is toch meer dan zat? Ik ben er helemaal van teruggekomen en verblijf daar het liefs voor minimaal drie dagen! De hoofdtempels worden het drukst bezocht, en dan zie je meteen wat massatoerisme doet, maar het zijn juist de wat verder afgelegen klassieke tempels in zo’n tempelcomplex die je reis uniek maken. De variatie van het transportmiddel maakt de dagtour bovendien ook weer anders door bijvoorbeeld voortgereden te worden door een tuktuk (fietstaxi) of met de brommer er zelf op uit te trekken of sportief op de fiets. Je hoeft helemaal niet veel van de geschiedenis te weten, de moeilijke namen van de dynastieën en bouwperioden zijn voor de meesten van ons lastig allemaal te onthouden. Het is vooral de Aziatische architectuur, de verscheidenheid aan decoratie, de verschillende bouwkunsten en dan ook nog eens de natuurlijke ligging die het tempelcomplex Angkor Wat zo uniek maken.

En als je denkt dat je het allemaal wel gezien hebt in Azië, dan is Bagan in Myanmar wel de overtreffende trap. Als je geluk hebt, zie je al uit het vliegtuigraampje een maanlandschap verrijzen met ongeveer 2200 tempels verspreid over een gebied van wel 40 vierkante kilometer groot. In drie dagen tijd hebben we in een rustig tempo, met paard en wagen, ongeveer 26 tempels bekeken. Misschien een beetje veel, maar absoluut de moeite waard. Elke tempel is fotogeniek en vooral als het licht er mooi op valt. De Shwesandaw Pagoda blijft een van mijn favoriete plekjes in Bagan, ondanks de grote drukte op de trappen en terrassen tijdens zonsondergang. Wellicht omdat dit bouwwerk mij het meest doet denken aan mijn favoriete tempel op Java: de Borobudur.

Mijn favoriete eten is rijst als ontbijt


Zo veel Aziatische landen, zo veel smaken en delicatessen. Maar er is een gerecht waar je me wakker voor kunt maken en dat is nasi goreng of wel gebakken rijst. En dan het liefst als ontbijt! In de verschillende Aziatische keukens (Indonesisch, Thais, Chinees, Vietnamees) heb je vele varianten van gebakken rijst. Tientallen jaren terug moest ik er niet zoveel van hebben en deed ik me vooral te goed aan lekkere croissants, toast met zalm, yoghurt met muesli, kortom allerlei Westerse heerlijkheden die de uitgebreide ontbijtbuffets in Aziatische hotels te bieden hebben. Maar sinds ik in Maleisië nasi lemak als ontbijt heb leren eten, wil ik tijdens mijn Azië reizen gewoon niets anders meer. Nasi lemak is een geurig bordje rijst in kokosmelk met gebakken pinda’s, gedroogde zoute visjes, een gekookt ei, komkommer, rendang en sambal. Het zijn vooral de bijgerechten die het zo lekker maken. Ondertussen heb ik ontdekt dat ik in het tropische klimaat met een brood-ontbijt na een uur alweer honger krijg, maar met een volle buik rijst nog uren verder kan en soms de lunch gewoon oversla! Het is altijd even afwachten of het hotel een goed rijst-ontbijt op zijn menu heeft staan. Maar hoe meer “lokalen” in het hotel verblijven des te meer kans dat de nasi lemak, nasi goreng, de Vietnamese com chien trung of de Thaise khao phad onweerstaanbaar lekker zijn. Mijn ochtenden beginnen dus goed met een bordje rijst!

Terug naar reisspecialisten

Recente reisverslagen van Meta

idfa-film ze noemen me baboe
jamu in yogyakarta rondreis java |blog rama tours holland